لوسمی میلومونوسیتی حاد (AMML)، که یک زیرگروه از لوسمی میلوئیدی حاد (AML) با تمایز هم به سمت خط میلوئیدی و هم مونوسیتی است، توسط مجموعه‌ای متنوع از مارکرهای سطح سلولی شناسایی و تشخیص داده می‌شود. این مارکرها به پزشکان کمک می‌کنند تا تفاوت‌های بین سلول‌های لوکمیایی و سایر انواع سلول‌های خونی را شناسایی کنند و تشخیص دقیقی از نوع خاص لوسمی ارائه دهند. در ادامه، به معرفی و توضیح مارکرهای استفاده شده در پنل تشخیصی برای AMML می‌پردازیم:

CD45: معروف به آنتی‌ژن لکوسیتی مشترک، بر روی تقریباً تمام سلول‌های خونی بیان می‌شود و به عنوان یک مارکر پایه برای شناسایی سلول‌های لوکمیایی استفاده می‌شود.

CD33: مارکری میلوئیدی که در اکثریت سلول‌های میلومونوسیتی و در بسیاری از موارد AML مثبت است.

HLA-DR: یک آنتی‌ژن کلاس II مرتبط با MHC است که بر روی بسیاری از سلول‌های ایمنی بیان می‌شود و می‌تواند در تشخیص برخی زیرگروه‌های AML مثبت باشد.

CD117 (c-Kit): یک تیروزین کیناز رسپتوری که بر روی سلول‌های بنیادی و پیش‌سازهای هماتوپویتیک بیان می‌شود و می‌تواند در شناسایی AML مفید باشد.

CD34: مارکری برای سلول‌های بنیادی و پیش‌سازهای هماتوپویتیک که در برخی موارد AML بیان می‌شود.

CD13 و CD15: مارکرهای میلوئیدی که در تشخیص AMML کاربرد دارند.

CD36: یک گلیکوپروتئین روی سلول‌های مونوسیتی و برخی سلول‌های دیگر که می‌تواند در تشخیص AMML مفید باشد.

CD11b و CD14: مارکرهای مرتبط با سلول‌های مونوسیتی که در تشخیص AMML کاربرد دارند.